Óleo sobre cobre que representa unha escena da Sagrada Familia, acompañada por Santa Ana e San Xoanito. A composición, de marcada teatralidade, estrutúrase arredor dun esquema piramidal cuxo vértice coincide coa cabeza do anxo superior. Destaca a diagonal que traza o corpo da Virxe, quen sostén ao Neno no seu colo nunha delicada escena de tenrura maternofilial. O pequeno Xesús bendí con tres dedos a San Xoanito, que o saúda con entusiasmo mentres porta unha cruz, baixo a atenta mirada dun cordeiro situado no ángulo inferior esquerdo. Estes elementos, habituais neste tipo de representacións, aluden simbolicamente ao sacrificio redentor de Cristo.
No centro da escena sitúase Santa Ana, que se aproxima con xesto coidadoso, estendendo a man cara a San Xoan neno. Nun plano máis afastado, San Xosé aparece absorto na lectura, quen sabe se meditando sobre o destino profetizado por Isaías. Dúas figuras adicionais completan a escena no marxe inferior dereito, contribuíndo ao dinamismo compositivo.
O episodio desenvólvese nunha estancia aberta, con arquitectura de inspiración clasicista. Unha cortinaxe recollida na parte superior enmarca a escena principal, mentres que ao fondo se albisca unha paisaxe en ruínas, que reforza o carácter simbólico e narrativo da obra.
- Chamoso Lamas, M. y Casamar, M. (1980). Museo de Arte Sacro Clarisas de Monforte. Madrid: Caja de Ahorros de Galicia.
- Sáez González, M. (2018). Coleccionismo y almoneda del gran Conde de Lemos, Don Pedro Fernández de Castro. Lugo: Diputación de Lugo.